FAKTAPERISTIWANEWS.CO.ID – Basa lain ngan saukur alat komunikasi, tapi ogé mangrupa napas budaya jeung jati diri hiji bangsa. Dina unggal kecap, ungkara, jeung tatakrama basa, nyangkaruk sajarah panjang kahirupan karuhun anu diwariskeun ka generasi saterusna. Ku kituna, ngajaga basa sarua hartina jeung ngajaga akar budaya sangkan henteu leungit ku jaman.
Dina kahirupan kiwari, arus globalisasi ngajadikeun loba jalma leuwih resep ngagunakeun basa asing atawa basa gaul tibatan basa daerahna sorangan. Sabagian ngarasa yén basa indung téh kolot jeung kurang merenah dipaké dina kahirupan modern. Padahal, lamun hiji generasi mimiti mopohokeun basana, laun-laun maranéhna ogé bakal mopohokeun nilai budaya, adat istiadat, jeung ajén kahirupan anu aya dina éta basa.
Pikeun urang Sunda, basa Sunda lain ukur warisan karuhun, tapi ogé cerminan tata krama jeung kahadean budi. Dina basa Sunda aya undak-usuk basa anu ngajarkeun hormat ka kolot, nyaah ka sasama, jeung ngajaga sopan santun dina kahirupan sapopoe. Ieu hal ngabuktikeun yén basa miboga peran penting dina ngawangun karakter masarakat.
Ngajaga basa bisa dimimitian tina hal leutik. Ngagunakeun basa Sunda di lingkungan kulawarga, ngawanohkeun carita rakyat ka budak, maca karya sastra Sunda, nepi ka nyieun karya lagu jeung tulisan dina basa daerah, mangrupakeun léngkah nyata pikeun miara budaya. Sakola jeung lingkungan masarakat ogé miboga tanggung jawab pikeun ngajarkeun pentingna mikanyaah basa sorangan.
Sajaba ti éta, kamajuan téknologi sabenerna bisa dijadikeun jalan pikeun ngamumulé basa. Média sosial, video digital, musik, jeung karya kreatif séjénna bisa dipaké pikeun ngenalkeun basa Sunda ka generasi ngora sangkan karasa leuwih deukeut jeung jaman kiwari. Basa moal tinggaleun lamun nu makéna tetep reueus jeung daék ngamumuléna.
Urang kudu sadar yén bangsa anu kuat téh bangsa anu henteu pegat tina akar budayana. Lamun basana leungit, identitas budaya ogé bakal luntur. Ku sabab éta, ngajaga basa téh lain ukur tugas seniman atawa budayawan, tapi kawajiban sakumna generasi.
Mugia urang sadaya tiasa terus miara basa indung kalayan rasa reueus jeung kanyaah, sangkan warisan budaya karuhun tetep hirup, mekar, sarta jadi cahaya pikeun mangsa nu bakal datang.
Penulis: Dede Farhan Aulawi
Editor: Nurpad
